1207

Zwiększa się znacznie aktywność kupców i pośredników krasnoludzkich na terytoriach wszystkich państw zachodu. Zawiązują się nowe spółki, podpisywane są nowe kontakty handlowe, wiele kopalń przechodzi w części w ręce krasnoludzkie w zamian za ulepszenia pomagające zwiększyć wydajność wydobycia. Szczególnie aktywne są w Ezerii, Hesji i Ryvedden.

1208

W Ezerii krasnoludy w ciągu 8 miesięcy budują na wybrzeżu fortecę wraz z dużymi portami, handlowym i wojennym. Z tempa prac jasno wynika że cała budowa była przygotowywana przez lata. W tym czasie zgromadzono surowce, inżynierów, sporządzono dokładne plany każdej budowli i zakontraktowano odpowiednią ilość robotników. Warownia zostaje nazwana Gniewem Morza.

1209

Wokół Gniewu Morza rozrasta się w szybkim tempie miasto, które staje się zalążkiem prężnego ośrodka handlowego Ezerii. Na podstawie przywileju wydanego przez króla Christiana II forteca wraz z okolicznymi terenami zyskuje liczne swobody i przywileje handlowe. Rządy sprawuje rada składająca się z przedstawicieli poszczególnych klanów krasnoludzkich, wprowadzając duże rygory ocierające się w niektórych przypadkach o prawo wojenne.

1212

Przedstawiciele klanów z Chmurnego Szczytu, Szarej Grani oraz Gniewu Morza zawiązują oficjalną koalicję zwaną Przymierzem Kamiennych Miast. Do Przymierza przystępują przedstawiciele wielu mniejszych osad. Podstawowym zapisem traktatu jest obowiązek wzajemnej obrony, przy czym strony deklarują określone kontyngenty wojskowe, które wystawią w przypadku "wojny zagrażającej dobru wszystkich krasnoludów"

1214

W kopalni w okolicach Chmurnego Szczytu odkryto wejście do prastarego krasnoludzkiego miasta z czasów przed Armaggedonem. Odkryte zostały liczne księgi, mapy oraz wielki skarbiec wypełniony po brzegi złotem i klejnotami.

1219

Eryk z Ryvedden przyznaje krasnoludom prawo do budowy kolejnej fortecy we wschodniej części swojego państwa, przy granicy z Terrain. Tym razem prace są prowadzone w wolniejszym tempie, choć dla obserwujących budowę ludzi i tak wydaje się ono zawrotne

1223

Na terenie Wolnego Miasta dochodzi do aresztowania krasnoludzkiego kupca, oficjalnego wysłannika jednego z klanów, pod zarzutem szpiegostwa. Cała sprawa jednoznacznie wygląda na pokazową, a proces ma doprowadzić do wyroku śmierci i konfiskaty całego majątku na rzecz Cesarstwa. W dzień planowanej egzekucji grupa śmiałków wynajęta przez klan odbija skazańca wprost z szafotu i ucieka z nim z miasta kierując się na Chmurny Szczyt. Pościg zostaje powstrzymany przez obozujący ?przypadkiem? w okolicy trasy ucieczki oddział krasnoludów.

1225

Rozsiani po całym kontynencie krasnoludzcy kupcy rozpoczynają w umówionym terminie spekulacje artykułami zaopatrzeniowymi niezbędnymi dla armii oraz inne operacje destabilizujące lokalne rynki, szczególnie na terenie Prowincji i Marchii Północnej. Jednocześnie wynajmowane są grupy rabusiów napadające na karawany i konwoje kupieckie, w szczególności te dostarczające zaopatrzenie armii cesarskiej. Jesienią krasnoludy zaciągają ogromne ilości najemników pośród orków i obywateli państw zachodu, wyposażając ich w doskonałe uzbrojenie i trenując w zawczasu przygotowanych kwaterach przez całą zimę.
Wraz z oficjalnym ogłoszeniem sojuszu militarnego armia krasnoludzka wspomagana najemnikami wyrusza z miejsca koncentracji w Ezerii. Forsownym marszem przechodzi przez Randers i Terrain i uderza na prawe skrzydło armii cesarskiej atakującej Minhiriath, co zgrywa się z elfią ofensywą w Marchii Brzóz.

1226

Pokonując niezbyt silny opór drugoliniowych sił cesarskich wojska krasnoludów atakują dalej w stronę pasa twierdz w Prowincji. Walki są coraz cięższe, jednak nadal dowódcy cesarscy preferują wystawianie doborowych jednostek do walki z elfami, co ułatwia marsz krasnoludom.

1227
Krwawe walki z resztkami legionów kończą się ostatecznym zwycięstwem sojuszników pod Sudmar. Jednak krasnoludzcy dowódcy uważając za niehonorowe i niegodne wojownika masakry dokonywane przez elfie oddziały odmawiają dalszej walki ramię w ramię z takimi sprzymierzeńcami. Gdy wieści dochodzą do dyplomatów zaangażowanych w rozmowy z posłami Minhiriath, rokowania zostają ?zamrożone?. Udaje się utrzymać sojusz militarny, który jednak mocno trzeszczy w szwach. W tajemnicy krasnoludy wysyłają posłów do Ryvedden, Randers, Ezerii w celu zbadania możliwości udzielenia wzajemnych gwarancji militarnych.