1230

Sierpień

- Dwa dni po wydarzeniach w Zielonej Ostoi, królowa Rigny zostaje zaatakowana przez potwory, które jak się podejrzewa pochodziły z Zielonego Cienia. Królowa przeżywa atak, lecz niestety okazuje się, że dziecko, pierworodny Eryka i następca tronu, rodzi się martwy. Wina jest oczywista i leży po stronie napastników, których ciała Eryk kazał rozwlec i spalić.

- Eryk przesuwa ceremonię swojej koronacji, ogłaszając, iż żaden Syn, Brat lub Ojciec nie może świętować w czasie żałoby, podczas gdy kaci jego rodziny śmieją się i piją ku swej chwale w Dunnmuire.

- Nazajutrz książę wyrusza do Dunnmuire zbierając wszystkich Randerczyków, dla których w sercu Ryszard Gloster był Królem Randers, ich królem. W błyskawicznym tempie, armia Eryka staje pod zbuntowaną prowincją. Nim zabrzmiały trąby oznajmiające rozpoczęcie ataku, Eryk stanął przed swymi ludźmi dzierżąc głowę zdrajcy, który pod pretekstem paktowania chwilę wcześnie próbował zabić Księcia i rzekł „Nie słuchajcie ich błagań, gdyż oni nie wysłuchają waszych. Nie miejcie litości dla tych, którzy dopuścili się mordu na naszym Królu i mym bracie, na tych, którzy próbowali zabić i mnie. Na tych, którzy napadają na wasze wioski, mordując wasze żony i dzieci”. Bitwa zakończyła się rzezią, rzezią na Dunnmuire.

Wrzesień

- Eryk wraca do stolicy, gdzie podczas swojej koronacji dokonuje symbolicznego paktu przymierza z dziedzicem Malagera, który od tej pory widywany jest często w otoczeniu nowego Króla. Na Koronacji obecni są delegaci ze wszystkich państw, w tym sam Eryk VI oraz Pan Duscard - Ragha.

Październik

- Żałoba kończy się wieścią o ponownej ciąży Królowej Rigny. Wróżbici przepowiadają, że urodzi się przyszły władca, a układ gwiazd, jaki ma towarzyszyć jego narodzinom, ma być prawie identyczny jak jego dziada Ryszarda.

- Informacja o dobrych zbiorach w Prowincji randerskiej napawa Randers spokojem przed nadchodzącą zimą.

- Eryk VI oraz Eryk Piękny widywani są często na jesiennych polowaniach, mówi się o wielkiej przyjaźni, jaka powstała między władcą Ryvedden, a młodym królem Randers.

Grudzień

- Przychodzi sroga zima, z powodu słabych zbiorów w Ryvedden powstaje zagrożenie głodu. Eryk Piękny w błyskawicznym tempie organizuje wsparcie z Prowincji, która w tym roku zaliczyła dobre zbiory i napełnia spichlerze Eryka VI.

1231

Luty

- Zimową ciszę przerywa informacja o śmierci Eryka VI - króla Ryvedden, przy jego ciele znaleziono dziewkę, która jednak nie chciała przyznać się do winy. Eryk Piękny i Królowa Rigny ogłaszają żałobę, od tej pory Rigny ogłasza się Panią Ryvedden.

- Po wielu dniach śledztwa odkryte zostają powiązania kobiety znalezionej przy Eryku, z istotami nie z tego świata.

Marzec

- W niecały miesiąc po śmierci króla Ryvedden, dochodzi do porwania królowej Rigny. Napastnicy, jak później mówiono, to fanatyczne niedobitki z Dunnmuire zwący siebie Szkarłatnym Wzgórzem. Na szczęście dla królewskiej pary, Eryk przebywający w tym czasie na radzie zbiera najbliższych mu kompanów i rusza za porywaczami.

- W starciu, o którym niejednokrotnie opowiadano, Eryk wykazał się nadludzkim męstwem i odbił swą królową. Powiadają, że liczba porywaczy była kilkakrotnie większa niż liczba kompanii Eryka, jednakże o faktycznym tryumfie mogły poświadczyć grymasy strachu, bądź zaskoczenia na sinych twarzach zdrajców, których głowy zostały nabite na włócznie, umieszczone na murach Galsviir, ku przestrodze innych zamachowców.

Lipiec

- Ryvedden nawiedza kolejna fala żalu i smutku. Ich królowa Rigny umiera, przy porodzie. Jednak dziecko rodzi się żywe i na cześć swego dziada zostaje nazwane Ryszardem II Glosterem. Po 3 dniach rozpaczy za ukochaną Żoną, Eryk oficjalnie występuje ogłaszając, że nie chce, aby kraj jego żony i przyjaciela, jakim był jej ojciec, zamienił się teraz w miejsce walk o tron, w czasie, gdy powinna trwać żałoba, dlatego dla dobra wszystkich postanawia podjąć się sprawowania władzy w Ryvedden.

- Na tą wieść po Ryvedden roztacza się fala głosów o bezprawnym przywłaszczaniu władzy. Eryk, aby zapobiec niepotrzebnym konfliktom zaprasza wszystkich zainteresowanych, oraz przedstawicieli państw ościennych jako światków i mediatorów na rozmowy w Galsviir.

- W tym samym czasie, wywiad podaje, że śmierć Rigny nie była przypadkowa i stoją za nią jakieś istoty nadnaturalne.

- Dla Króla sprawa jest jasna, uważa bowiem, że jest to atak istot nie z tego świata na monarchów i ich rodziny. Wczesnym rankiem 15 lipca, jeszcze przed obradami zaplanowanymi na wieczór, Eryk wydaje „Edykt o Jedności Światów”, który nakazuje istotom nadnaturalnym, aby natychmiast odeszły. Głosi on również, że każda kreatura, każdy fearie czy demon, który zostanie złapany od tej chwili, a który nie uzyska zgody samego króla na mieszkanie w naszym świecie zostanie zabity. Do wykonania postanowień Edyktu Eryk wyznacza najęty XIII Zaciężny Regiment z Candleburry, nazywany również Potwornym Regimentem.

- Tego samego wieczora podczas zaplanowanych obrad, Eryk uzyskuje poparcie wśród szlachty Ryvedden zamieszkującej południową część państwa. Niestety dumna i zacofana szlachta północy nie umiejąc zaakceptować zmian, chwyta za broń i wchodząc w układ z wysłannikami z Hagrii i Ezerii, atakuje stronników Eryka. Podczas tego zwarcia ranny zostaje Ragha, który również przyjął zaproszenie, jednakże rany te okazują się jedynie powierzchownymi. Napastnicy zostają zabici podczas starcia. Eryk uznaje to za zdradę i wypowiada wojnę wszystkim rodom szlacheckim Ryvedden, których wysłannicy stanęli przeciwko niemu. Młody król wzywa także państwa Hagrii i Ezerii do wyjaśnienia tej sytuacji w terminie miesiąca, grożąc wypowiedzeniem Wojny, jako następstwo nieuzasadnionej zdrady.

Sierpień

- Mija miesiąc i zamiast posłów, którzy mieli wyjaśnić sprawę, na granicach Ryvedden pojawiają się wojska z Hagrii i Ezerii. Król Eryk Piękny, w obliczu nadchodzącej wojny stara się przemówić do rozsądku agresorów, wzywając do rozmów, aby wyjaśnić ich „zbyt pochopnie podjętą decyzję”. Na dwory Hagrii i Ezerii wysłani zostają posłowie.

- Wojska Midmor, stacjonujące na terenach Ryvedden wycofują się do swojego kraju. Deklarując jednocześnie pełną neutralność i zapraszając wszystkich chętnych gości w swoje strony.

- W obliczu zagrożenia, jakie wisi nad państwem Eryka, Terrain deklaruje pełne wsparcie, tego samego dnia taką samą deklarację składa Ragha, Orczy Pan Duscard.

- Z Elfich Królestw nie zostają wysłane żadne wieści, a ich granice pozostają nadal zamknięte.

Wrzesień

- Posłowie Eryka wracają, przekazując Królowi pisemne wypowiedzenie wojny ze strony Hagrii, Ezerii, Hessi, Nor Kogh oraz Marchii.

- Marchijskie wojska blokują przełęcze Tangar i Wichrów, zaś flota Marchii zostaje odesłana do sojuszniczych portów w Szaridorze, gdzie cumuje, a załoga schodzi na ląd czekając na dalsze rozkazy.

- Do gotowych na wojnę Królestw, młody król Eryk ponownie wysyła posłańców, prosząc o pokojowe spotkanie w celu wyjaśnienia ostatnich zajść. Zanim odpowiedź nadchodzi, Wojska Hagryjskie wkraczają do Południowego Ryvedden, rozbijając miejscowe oddziały i paląc kilka miasteczek.

- Po kliku spektakularnych egzekucjach, na istotach nie z tego świata wykonanych przez Potworny Regiment, rozchodzi się plotka, że Król Eryk płaci 50 złotników za wskazanie ukrywających się istot nadnaturalnych.

Październik

- Król Eryk występuje publicznie w Craig, gdzie ogłasza, że to koniec pokojowej próby zażegnania konfliktu, zapowiada również, iż nie pozwoli, aby mieszkańcom Randers stała się krzywda, jednocześnie prosząc lud i szlachtę, aby wsparli swych braci z Ryvedden. Przemówienie zostaje odebrane z wielkim entuzjazmem, zaś sam Eryk nie szczędzi słów dotyczących „niewdzięcznego Josepha”. Oficjalnie zostają również potwierdzone plotki o płaceniu za wskazanie istot nie z tego świata, jednakże zaznaczone zostaje, że wypłata odbywać będzie się dopiero po potwierdzeniu faktycznej nadnaturalności u wskazanej istoty.

Listopad

- Wojska Ezerii wkraczają do północnej części Ryvedden, gdzie przegrupowują się wraz z siłami zdradzieckiej szlachty pod przywództwem Braci Baronów Ruperta i Tytusa Glande.

Grudzień

- Eryk zebrawszy wojska wyrusza na pomoc Ryveddeńczykom, atakowanym przez Hagryjskich zbójów.

1232

Styczeń

- Dochodzi do pierwszych starć, podczas których Eryk wspomaga oblegane miasta, zmuszając napastnika do wycofania się.

- Bez wcześniejszych ostrzeżeń do Marchii wkraczają Orcze wojska Raghy. W zastraszającym tempie wojska Raghy przedostają się w kierunku północy, gdzie zbliżają się do Aldrin. Dochodzi do spotkania Raghy z Eyckiem, który poddaje Marchię bez dalszych walk na warunkach Raghy. Jedynym zapewnieniem ze strony Duscard jest to, że wojska Raghy nie będą niszczyć i pustoszyć marchijskich miast i wsi. Wojska Marchijskie wycofują się i odblokowują przełęcze.

Luty

- Cześć oddziałów Raghy pozostaje w Aldrin. Na północnych obszarach Marchii obóz zakładają oddziały z Prowincji Randerskiej. Ragha na czele pozostałych oddziałów rusza ze wsparciem dla Eryka.

Marzec

- Oddziały Ezerii wyłaniają się z puszczy Chador schodząc na równiny. Eryk reaguje na zagrożenie przypuszczając frontalny atak na siły Hagryjskie, by nie dopuścić do połączenia się armii. W szalonym ataku na pozycje Hagryjskie, Eryk ponosi serię zwycięstw. Przed definitywnym rozbiciem armii Hagryjskiej, chroni ich zbliżające się wsparcie z Ezerii, zmuszając Eryka do wycofania się w głąb Ryvedden.

Kwiecień

- Do Eryka dociera wsparcie Raghy oraz Terrańskie wojska Klanu Byrne. Wspólnie przypuszczają atak na połączone już wojska Ezerii i Hagrii. Seria spektakularnych zwycięstw zmusza pozostałe oddziały wroga do wycofania się w głąb Puszczy Chador.

Maj

- Eryk rusza na północ w kierunku Galsviir, gdzie, w oparciu o Wojska Hessyjskie, przegrupowały się siły wroga. Jednocześnie Eryk pozostawia na południu świeżo przybyłe oddziały z Prowincji wraz z wojskiem Ryveddeńskim.

Lipiec

- Dochodzi do bitwy pod Galsviir, w trakcie natarcia zostaje ranny Eryk, mimo to bitwa kończy się kolejnym wspaniałym zwycięstwem sił Eryka, tym samym stolica Ryvedden zostaje zdobyta. Podobno szczery wyraz szczęścia pojawia się na twarzy Eryka, gdy przybywają posłańcy od Braci Baronów Ruperta i Tytusa Glande z prośbą o spotkania z Erykiem.

- Król zaprasza Braci Baronów do Galsviir. Rozmowy trwają 3 dni i wydają się mocno owocne, co do ostatecznych ustaleń Tytus Glande prosi Eryka o rozmowę za zamkniętymi drzwiami.

- Przygotowaną fetę na cześć zawarcia sojuszu i końca wojny, na co wskazywał cały przebieg rozmów, przerywa wiadomość, że bracia Glande próbowali zabić króla. Jak wieść niesie król Eryk został skrytobójczo zaatakowany. Wielkim nieszczęściem król w trakcie walki stracił dłoń, która została odcięta bronią wroga, dał jednak radę powalić obu napastników. Najbliższy przyboczny Tytusa Glande, który był skrybą i mediatorem rozmów potwierdził, że niestety jego Pan jako pierwszy bez żadnego powodu zaatakował Eryka.

Sierpień

- Gdy tylko Eryk wydobrzał z odniesionych ran, ogłosił, iż nie ma zamiaru mścić się na kimkolwiek. Ogłasza również, że jeżeli dotychczasowi stronnicy Braci Baronów złożą broń, pozwoli im bezwarunkowo wrócić do swych domostw i nie wyciągnie żadnych konsekwencji, ponieważ rozumie, że tak jak on, tak i oni zostali oszukani przez skrytobójcę Tytusa Glande.

Wrzesień

- Zwiadowcy donoszą, iż wojska Ezerskie wkroczyły na ziemie Ryvedden. Na tą wieść Eryk zbiera wojska i rusza na spotkanie Ezerczykom. W kolejnej bitwie siły Eryka ponoszą ogromne straty, jednak w ostatnim kluczowym momencie do bitwy dołączają wojska byłych sojuszników Braci Baronów, stając po stronie Eryka. Dzięki ich interwencji, armia Ezerii ponosi finalnie klęskę. Ocalałe, zdziesiątkowane oddziały Ezerczyków wycofują się do Ezerii. Wojska byłych sojuszników Braci Baronów, pod dowództwem syna Tytusa Glande, Marka Glande, oddają hołd Erykowi jako swemu Seniorowi. Wycieńczone wojną domową Ryvedden przyłącza się do Randers pod berłem Eryka zwanego odtąd Żelaznorękim. Powstaje Federacja Zjednoczonych Królestw Ryvedden i Randers.

Październik

- Na spotkaniu w stolicy Hessii, Hessien, gdzie miały miejsce obrady opozycji, Hessia ogłasza, że wycofuje się z wojny, jako główny powód podając niesłuszność walki z Królem Randers i Ryvedden. Obrady kończą się groźbami wojny ze strony Hagrii, na które Hessia odpowiada defenestracją posłów Hagryjskich.

- Flota Marchijska wypływa z portów Szaridorskich i jak donosi wywiad kieruje się w stronę Hessii.

Listopad

- Dochodzi do ogromnej bitwy morskiej Pomiędzy flotami Hessi, a Ezerii połączonej z Nor Kogh. Początek bitwy wydaje się nie przechylać szali na żadną ze stron. Gdy nagle pojawia się flota Marchijska, wydawać się może, że przegrana Hessi staje się pewna. Jednakże okręty Marchijskie dołączają do Hessyjskich i wspólnymi siłami niszczą przeciwnika.

- Zamieszanie powstałe z powodu dołączenia floty Marchijskiej do Wielkiej Armady Hessii, wywołuje szereg waśni między dotychczasową opozycją, jednakże szybko docierają informacje, że za zdradą tak naprawdę stał Eric Calador z Szaridoru.

1233

Styczeń

- Ze stepu dochodzą wieści o wielkim głodzie, który trawiąc południowe części stepu spowodował, iż plemiona z południa zaczęły stopniowo najeżdżać na tereny klanów osiadłych na północnych i centralnych częściach stepu. Szybko dochodzi do zjednoczenia orków z południa oraz coraz poważniejszych ataków na tereny położone na północ.

Luty

- Cała flota Hagryjska, co warte zaznaczenia zbudowana na zawłaszczonych okrętach Szaridoru, rusza do Hessii, pragnąc wziąć odwet za przebieg listopadowych wydarzeń. Dochodzi do kolejnej wielkiej bitwy morskiej, w której Hagria zwycięża, jednakże ponosząc przeogromne straty, nie pozwalające jej na zajęcie portów Hessyjskich. Bitwa pod Simo wydaje się być największą znaną dotąd bitwą morską.
- W tym samym czasie armia Eryka stacjonująca na południu Ryvedden, przypuszcza atak na Hagrię i z pomocą stronników Caladora zajmuje Szaridor, praktycznie bez walki. Powstaje Autonomia Szaridoru z własną Samowładną Radą, której przewodzi Eric Calador. Eryk Żelaznoręki jest jednym z członków rady.

- Z inicjatywy Klanu Niedźwiedzia oraz Klanu Sokoła dochodzi do zjednoczenia Hordy Niezmierzonego Stepu oraz Hordy Wysokich Gór. Do sojuszu szybko dołączają się klany Północy jak i liczne mniejsze klany. Nowy sojusz oznacza ponowne powstanie centralnej władzy Chanatu. Na Chana zostaje wybrany Dargha, głowa Klanu Niedźwiedzia.

Marzec

Wojska Marchijskie podrywają się i niespodziewanie atakują Orcze oddziały stacjonujące w Marchii ze wszystkich możliwych stron. W tym samym czasie w Duscard i Prowincji Ostrogrodzkiej odbywa się powstanie przeciwko Orkom, które kończy nagły i zupełnie niespodziewany atak wojsk Marchijskich na Duscard, w którym w tym samym czasie toczą się walki między miejscową szlachtą, a Orkami Raghy.

Czerwiec

- Wojska Marchijskie wyzwalają się spod kontroli Wojsk Raghy, zajmując jednocześnie tereny Prowincji Ostrogrodzkiej i Duscard. W trakcie przemarszu Wojsk zajmowane są wszelkie kopalnie w tym te należące do Krasnoludów, którzy zostają deportowani do Chmurnego Szczytu.

Sierpień

- Chmurny Szczyt do tej pory pozostający zupełnie neutralnym, w odpowiedzi na represję na terenach prawnie do nich należących, wysyła oddziały na tereny Prowincji Ostrogrodzkiej, zajmując je bez większych problemów. Eyck spotyka się z „Krolem” Jurgiem X Runobrodym doprowadzając do pokoju i traktując całe zajście jako nieporozumienie, jednocześnie Marchia oddaje tereny Prowincji Ostrogrodzkiej Krasnoludom jako zadośćuczynienie, jednakże tylko do linii Gór Algor, pozostawiając zachodnią część wraz z Duscard w rękach Marchii.

- Eryk Żelaznoręki w ramach pomocy i okazania swej niezmierzonej wdzięczności podarowuje Raghy, tereny zdobyte na Hagrii w trakcie pomocy, jaka została udzielona Szaridorowi. W pełni godzi się również, aby Orczy Pan założył tam nowe podległe mu w pełni państwo.

Wrzesień

Wojska Marchijskie przegrupowują się i zaczynają przemieszczać się w stronę Terrain.

Październik

Rozkaz Eryka by Klany McKean i McMulligan, zostały na froncie w Ryvedden zostaje zignorowany. Klany oddzielają się od Eryka i wracają do Terrain. Mimo zapewnień króla, że pomoc zostanie im udzielona w odparciu wojsk Marchii, klany wymawiają posłuszeństwo.

Grudzień

Pozostały wierny Erykowi klan Byrne donosi, że w Terrain klany McKean i McMulligan represjonują ich ludzi, oraz paktują z wojskami Marchii. Decyzja Eryka o wsparciu militarnym dla Byrne zapada, gdy dochodzi do niego wieść o spaleniu przez McKean kilku Byrnowych wiosek.

1234

Styczeń

- Nieurodzaj w Chanacie i ciągłe ataki z południa, powodują że Chan decyduje się na ruszenie na północ, niebezpiecznie zbliżając się do Prowincji Ostrogrodzkiej i samego Duscard.

Luty

- Z uwagi na zagrożenie Wojska Marchijskie przegrupowują się i znaczna ich ilość dostaje rozkaz przemarszu na południe Marchii. Gdy tylko wojska Marchii opuszczają północną granice, Eryk wkracza do Terrain niszcząc oddziały klanów McKean i McMulligan. Po kilku zwycięskich bitwach, siły klanów zostają rozbite. Eryk oficjalnie popiera tana Byrne jako kandydata do Tronu Terrain. Pozostałe klany z niechęcią godzą się na kandydaturę. Na nowego króla Terrain w Dun Mallow zostaje koronowany Tobias Byrne.

Marzec

- Dochodzi do wielkiej bitwy pod Ostrogrodem, gdzie armia Chanatu zostaje zdziesiątkowana przez przygotowanych do walki krasnoludów. Jednocześnie druga część ich armii zajmuje tereny Duscard jak i samo miasto. Orki zatrzymują się jednak przed górami.

Kwiecień

- Eyck'e paktuje z Chanem zawiązując pokój, na mocy którego Król Marchii oddaje tereny Duscard Chanowi. „Krol” Jurg X Runobrody postanawia na gruzach dawnego Ostrogrodu zbudować ogromną fortecę, jakiej jeszcze świat nie widział.

Lipiec

- Wojska Marchii ponownie przegrupowują się na północy kraju. Mówi się o nadchodzącej ofensywie skierowanej w Terrain.