CZĘŚĆ I
Rozdział I
POSTANOWIENIA OGÓLNE KSIĘGI
Artykuł 1
Craigmillar jest miastem leżącym na terytorium Królestw Ezerii, Ryvedden i Randers. Suwerenność pochodzi od ludości Craigmillar i do niego należy.
Artykuł 2
Zarówno królestwo Randers, Ezerii, jak i Królestwo Ryvedden są monarchistycznymi państwami prawa i do monarchy należy dbanie o przestrzeganie i poszanowanie wszystkich praw przysługujących obywatelom krasnoludzkim.
Artykuł 2.1
Oraz obywatelom nie będącymi krasnoludami takimi jak ludzie, elfy, gnomy, hobbici, orki i gobliny.
Artykuł 3
Craigmillar jest miastem leżącym przy terytorium należącym do Fortu Hresvelgh i jego status prawny ustalany jest przez prawo niniejszej Księgi.
Rozdział II
POSTANOWIENIA SZCZEGÓŁOWE KSIĘGI
Artykuł 4
Władza ustawodawcza należy do Wspólnego Zgromadzenia Craigmillar. Głową i najwyższą instancją jest Namiestnik dziedziczący tą funkcję wraz z krwią ojca i sprawujący tę funkcję dożywotnio. Prawa i obowiązki Namiestnika określa załącznik 17.25 do Księgi.
Artykuł 4.1
Wspólne Zgromadzenie Craigmillar składa się z 8 osób. 3 spośród członków Zgromadzenia musi być pochodzenia Ryveddenskiego, 3 pochodzenia Randerskiego. Członkiem jest także nadsztygar kopalni. Głową i najwyższą instancją jest Namiestnik, który może odrzucić postanowienia aktu lub ustawy wydanej przez w/w Zgromadzenie. Członkiem Zgromadzeni bez możliwości głosowania, sprawdzającą natomiast zgodność aktu lub ustawy wydanej przez Zgromadzenie jest Sędzia. Sędzia pełni także role opiniodawcze.
Artykuł 5
Władzę sądowniczą sprawuje Sędzia, wybierany przez Namiestnika na okres 54 lat, z możliwością przedłużenia kadencji na okres lat 76.

Artykuł 6
Craigmillar jest miastem nie narzucających wiary i bóstw. Księga wyznaje wolność wyznawania religii, jednak nie stwarza warunków do jej urzeczywistnienia.
Artykuł 6.1
Księga nie uznaje wiary w Monolit.
Artykuł 6.2
Ani w Dreissa.
Artykuł 7
Craigmillar prowadzi politykę współpracy handlowej i pokoju.
Artykuł 8
Gospodarka Craigmillar opiera się na różnorakich formach własności, swobodnej działalności wszystkich podmiotów gospodarczych i na regulacyjnej roli państwa.
Artykuł 8.1
Kopalnia i huta znajdująca się przy Forcie Hresvelgh należy do Chmurnego Szczytu i ogółu krasnoludów. Bogactwa naturalne są zatem własnością Chmurnego Szczytu i ogółu krasnoludów i wydobywanie, handel i używanie go bez odpowiedniej zgody są przestępstwem i poddane są karom.
Artykuł 8.2
Działalności gospodarcze prowadzonej na terenie miasta powinny być zarejestrowane w aktach sądowych i opodatkowane.
Artykuł 9
Każdy obywatel ma obowiązek rejestracji swej obecności w aktach sądowych, a także przestrzegania prawa zawartego w niniejszej Księdze.
Rozdział III
ORGANIZACJA WYMIARU SPRAWIEDLIWOŚCI
Artykuł 10
Władza sądownicza jest oddzielona i niezależna od innych władz.
Artykuł 10.1
W szczególnych sytuacjach Namiestnik może pełnić rolę Sędziego.
Artykuł 11
Sędzia jest wyłączną władzą powołaną do rozwiązywania spraw i sporów przez wydawanie orzeczeń karnych.
Artykuł 12
Sprawiedliwość jest wymierzana w imieniu miasta Craigmillar i jego mieszkańców. Instancje oraz sposób, w jaki naród uczestniczy w wymierzaniu sprawiedliwości określa niniejsza Księga.
Artykuł 13
Sędzia i Żandarmeria Krasnoludzka przestrzega zasad praworządności i równości obywateli krasnoludzkich i niekrasnoludzkich wobec prawa.
Artykuł 13.1
W niektórych przypadkach Sędzia nie przestrzega zasad praworządności i równości osób wobec prawa.
Artykuł 14
System sądów miasta Craigmillar składa się z Sądu Kasacyjnego, Sądu Apelacyjnego, sądów pierwszej instancji oraz sądów wojskowych. Wszystkim organom przewodzi Sędzia miasta Craigmillar.
Artykuł 15
Sąd Kasacyjny nie może rozpatrywać żadnej sprawy w pierwszej instancji, natomiast w drugiej istancji orzeka jedynie w sprawach przewidzianych w niniejszej Księdze.
Artykuł 16
Wyroki sądowe muszą być uzasadnione. Mogą być one anulowane, unieważnione lub zmienione jedynie orzeczeniem sądu wyższej instancji, na warunkach przewidzianych w niniejszej Księdze. Wspólne Zgromadzenie Craigmillar są zobowiązane do zapewnienia wykonania orzeczeń i aktów sądowych.
Artykuł 17
Sędzia jest zobowiązany do nieuczestniczenia w rozpatrywaniu spraw, gdy istnieją powody prawne poddające w wątpliwość jego bezstronność, jak też do unikania wszelkiego zachowania, które wzbudza wątpliwości odnośnie funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości lub podważa jego godność.
Artykuł 17.1
Rozprawa prowadzona jest ustnie i jawnie. Sędzia może zabronić uczestniczenia w rozprawie sądowej gawiedzi gdy jest to konieczne ze względów bezpieczeństwa narodowego, porządku publicznego lub obrony interesów stron i sprawiedliwości. Postępowanie w organach wymiaru sprawiedliwości prowadzone jest w języku wspólnym. Oskarżony, strony, świadkowie oraz inni uczestnicy procesu sądowego, którzy nie znają lub nie rozumieją języka wspólnego, nie mają prawa do porozumiewania się przy pomocy tłumacza.
Artykuł 17.1
W niektórych przypadkach osoba tłumacza może ponieść karę zamiast strony.
Artykuł 17.2
Dotyczy przede wszystkim tłumaczy z języka stosowanego w cesarstwie
Artykuł 18
Adwokatura jest wykonywana jako zawód dozwolony i może być prowadzona. Strony mogą jednak same reprezentować swoje racje.
Artykuł 19
Sąd jest najwyższą władzą, która chroni i gwarantuje przestrzeganie praw Księgi oraz dokonuje ostatecznej wykładni Księgi. W swojej działalności jest niezawisły i podlega jedynie Księdze.
Artykuł 19.1
(Uchylony)
Artykuł 20
Sędzia, przed codziennym rozpoczęciem swojej działalności, składa przysięgę przed Namiestnikiem. (Formuła przysięgi jest następująca: "Uroczyście przysięgam, że w czasie pełnienia swoich obowiązków zawsze pozostanę wierny Księdze, Sprawiedliwości oraz nie dopuszczę się niedopatrzeń zapisanych w niniejszej Księdze ").
Artykuł 21
Sędzia Craigmillar nie może być kobietą, wojskowym, inkwizytorem lub łowcą czarownic.
Artykuł 22
Sędzia nie ponosi odpowiedzialności za podjęte orzeczenia i wyrażane opinie w trakcie pełnienia swoich funkcji. Nie może być wszczęte przeciwko niemu postępowanie karne, nie może być zatrzymany, aresztowany lub skazany bez zgody Sądu.
Artykuł 23
Urząd Sędziego ustaje, gdy: a) z uzasadnionych przyczyn nie może pełnić swoich obowiązków przez okres dłuższy niż sześć lat; b) poda się do dymisji; c) upływa termin, na który został wybrany. Sędzia pełni swoje funkcje również po upływie tego terminu jedynie w przypadku, gdy rozpoczęta rozprawa nie może zostać zakończona w tym terminie.
Artykuł 24
Sąd może wszcząć postępowanie na podstawie wniosku lub z własnej inicjatywy. Prawo do wystąpienia z wnioskiem mają Namiestnik, połowa Wspólnego Zgromadzenia Miasta Craigmillar, jak też każda osoba, której prawa i wolności konstytucyjne zostały naruszone.
Artykuł 25
Orzeczenia Sądu są ostateczne i niepodważalne. Muszą być one uzasadniane. W przypadku wątpliwości lub rozbieżności w rozumieniu orzeczenia Sąd może ustalić jego wykładnię z urzędu lub na wniosek zainteresowanych osób w ciągu 30 dni od daty wniesienia wniosku. Ustawy, akty i inne uregulowanie Wspólnego Zgromadzenia Miasta Craigmillar, które zostaną uznane za niezgodne z Księgą, jak też z jej prawem, tracą moc prawną następnego dnia po ogłoszeniu orzeczenia o niezgodności. W innych przypadkach orzeczenie Sądu nabiera mocy prawnej w terminie przewidzianym w Księdze. Jeżeli uchylenie, unieważnienie lub zmiana ustawy lub innego aktu powoduje konieczność dostosowania systemu prawa do nowej sytuacji prawnej, Sąd powiadamia Wspólne Zgromadzenie Miasta Craigmillar w celu podjęcia przez nie kroków przeciwdziałających owej sytuacji.
Artykuł 26
Akty Sądu orzekają o sprawiedliwości, prawie i legalności w sprawach, które on rozstrzyga.
Rozdział III. PRZEPISY PRZEJŚCIOWE
Artykuł 27
Wynagrodzenie sędziów i prokuratorów określa Namiestnik.

CZĘŚĆ II
Rozdział I. PODSTAWOWE PRAWA I WOLNOŚCI KRASNOLUDÓW JAK I NIEKRASNOLUDÓW
Artykuł 1
PRAWO DO ŻYCIA
Prawo do życia każdej osoby krasnoludzkiej podlega sprawiedliwej ochronie. Nikt nie może zostać pozbawiony życia bez jego zgody, z wyjątkiem skazania prawomocnym wyrokiem sądowym za szczególnie ciężkie przestępstwo, gdy Księga przewiduje orzeczenie kary śmierci. Kara śmierci może być wykonana w stosunku do wszystkich istot krsnoludó i niekrasnoludów.
Artykuł 1.1
Do życia praw nie mają istoty nadnaturalne zgodnie z Edyktem o Jedności Światów.
Artykuł 2
WOLNOŚĆ WYRAŻANIA POGLĄDÓW
Wolność wyrażania opinii nie może być naruszana, chyba, że opinia uderza bezpośrednio w osobę Namiestnika, bądź Sędziego.
Artykuł 2.1
Działania takie poddane są karom.
Artykuł 3
ZAKAZ BEZPODSTAWNEGO STOSOWANIA TORTUR
Nikt nie może zostać poddany torturom ani też poniżającemu traktowaniu bądź karaniu, jeżeli nie zasłużył na to.
Artykuł 4
ZAKAZ PRACY PRZYMUSOWEJ
Nikt nie może zostać zmuszony do świadczenia pracy przymusowej, z wyjątkiem skazania wyrokiem sądowym, bądź też niewypłacalnością za usługę.
Artykuł 5
NIE MA KARY BEZ OSĄDU
Nikt nie może zostać postawiony w stan oskarżenia lub zostać uznany winnym popełnienia czynu, który nie został uprawomocniony. Za popełnione przestępstwo nie może zostać orzeczona kara łagodniejsza niż przewidziana w Księdze w chwili jego popełnienia.
Artykuł 6
DOMNIEMANIE WINY
Każdego uznaje się za winnym popełnienia czynu do momentu oddalenia oskarżenia lub skazania prawomocnym wyrokiem sądowym.
Artykuł 7
GWARANCJE W POSTĘPOWANIU KARNYM
W postępowaniu karnym nikogo nie można pozbawić prawa do: a) natychmiastowego i szczegółowego poinformowania o co jest oskarżany; b) własnej ochrony nawet jeśli jest winny popełnienia przestępstwa c) zadawania pytań, a także wzywania świadków oraz innych osób, mogących przyczynić się do rozstrzygnięcia postępowania poprzez przedstawianie dowodów w sprawie.
Artykuł 8
ZAKAZ WYMUSZANIA PRZYZNANIA SIĘ DO WINY
Nikt nie może zostać zmuszonym do świadczenia przeciwko sobie, swej rodzinie albo do przyznania się do winy.
Artykuł 8.1
Jeżeli jest winny oskarżony jest zmuszony do wyznania winy.
Artykuł 9
NIEWAŻNOŚĆ BEZPRAWNIE UZYSKANYCH DOWODÓW
Nikt nie może zostać uznany winnym na podstawie dowodów zebranych w sposób niezgodny z prawem.
Artykuł 9.1
Chyba, że przewinienie, które obciąża podejrzanego jest uznawane jako ciężkie.
Artykuł 10
PRAWO DO WYPOWIEDZENIA SIĘ PRZED SĄDEM
Nikomu nie wolno odmówić prawa do wypowiedzenia się przed sądem przed wydaniem wyroku.
Artykuł 10.1
Chyba, że oskarżony jest niemową, bądź mówi w obcym i niezrozumiałym dla wszystkich zgromadzonych języku.
Artykuł 11
ZAKAZ POWTÓRNEGO SKAZANIA ZA TO SAMO PRZESTĘPSTWO
Nikt nie może być sądzony lub skazany więcej niż jeden raz za popełnienie tego samego przestępstwa, z wyjątkiem przypadku, gdy sąd wyższej instancji skieruje sprawę do ponownego rozpatrzenia. Dotyczy to szczególnie przypadków ciężkich i karanych śmiercią.
Artykuł 12
PRAWO DO ODSZKODOWANIA
Każdy niesłusznie skazany wyrokiem sądowym lub bezprawnym aktem ma prawo do odszkodowania na zasadach dyktowanych przez Sędziego. Każdemu, kto poniósł szkodę w wyniku postępowania innej osoby, przysługuje prawo do uzyskania odszkodowania stosownie do wyroku sędziego. Żaden więzień nie może być poddawany zbyt surowemu traktowaniu lub zostać pozbawiony prawa do moralnego odszkodowania.
Artykuł 12.1
Odszkodowanie przysługuje także pokrzywdzonemu i jest wypłacane przez skazanego.
Artykuł 13
ZAKAZ NARUSZANIA ŻYCIA PRYWATNEGO ORAZ GODNOŚCI CZŁOWIEKA
Życie prywatne oraz godność człowieka nie mogą być naruszane. Dane, zawierające informacje dotyczące prywatnego życia człowieka, mogą być gromadzone wyłącznie za jego zgodą bądź w przypadku gdy jest to niezbędne do prowadzenia dochodzenia o popełnienie przestępstwa lub za zgodą Sądu, wykonującego na podstawie ustawy zadania w zakresie ochrony bezpieczeństwa mieszkańców Craigmillar.
Artykuł 13.1
Spis ludności miasta Craigmillar jest prowadzony w celach bezpieczeństwa mieszkańców i celu zapobiegania zbrodniom.
Artykuł 14
WOLNOŚĆ ZRZESZANIA SIĘ
Nikt nie może zostać pozbawiony prawa do zrzeszania się w organizacje, których cele nie są sprzeczne z przepisami prawa.
Artykuł 14.1
Ograniczenia wypływają jednak z ilości, płci i wieku osób zrzeszających się. Ograniczenia te reguluje Sędzia.
Artykuł 15
WOLNOŚĆ ZGROMADZEŃ
Nie podlega ograniczeniom prawo do pokojowych zgromadzeń, których uczestnicy nie mają broni.
Artykuł 15.1
Ograniczeniom podlegają jedynie pokojowe zgromadzenia Hobbickiego Związku Kucharzy.
Artykuł 16
WOLNOŚĆ PORUSZANIA SIĘ
Każdemu przysługuje prawo do swobodnego wyboru miejsca zamieszkania oraz do swobodnego poruszania się po terytorium miasta Craigmillar, z wyjątkiem przypadków, gdy ustawa przewiduje ograniczenia ze względu na ochronę zdrowia tj. przypadki zachorowań i groźba zarazy lub bezpieczeństwa publicznego tj. wojna, pożar i inne katastrofy. Każdemu przysługuje prawo do swobodnego wyjazdu za granicę miasta oraz powrotu do niego.
Artykuł 18
RÓWNOŚĆ WOBEC PRAWA
Wszyscy ludzie i nieludzie są równi wobec prawa.
Artykuł 18.1
Nie stosuje się tego prawa w stosunku do Namiestnika, który posiada immunitet. Osoba namiestnika posiada większe prawa. Prawa te określa Sędzia.
Artykuł 19
PRAWA MNIEJSZOŚCI I NIELUDZI
Osoby należące do grup mniejszościowych mogą korzystać z podstawowych praw i wolności człowieka na zasadach równości i bez jakiejkolwiek dyskryminacji.
Artykuł 20
PRAWO WŁASNOŚCI PRYWATNEJ ORAZ DZIEDZICZENIA
Nikt nie może zostać pozbawiony prawa do swej prywatnej własności, zarówno indywidualnej, jak wspólnej z innymi, ani też prawa do dziedziczenia. Nabycie, wykonywanie oraz przenoszenie własności oraz prawo do dziedziczenia są określane w ustawie. Wywłaszczenie dopuszczalne jest jedynie w przypadkach, gdy jest uzasadnione interesem publicznym oraz za pełnym odszkodowaniem.
Artykuł 20.1
Wywłaszczenie majątku należącego do osoby skazanej na dożywocie w lochu lub śmierć oddana zostaje miastu Craigmillar
Artykuł 20.1
Każda własność spisana powinna być i zarejestrowana w księgach sądowych
Artykuł 21
PRAWO DO PRACY
Każdemu przysługuje prawo do zapewnienia sobie godnych warunków życia poprzez wykonywanie pracy zgodnej z prawem, na zasadzie dobrowolności wyboru. Każdemu przysługuje prawo do swobodnego wyboru zawodu, miejsca pracy.
Artykuł 21.1
Za wyjątkiem pracy przymusowej na podstawie wyroku Sędziego.
Artykuł 22
MAŁŻEŃSTWO I RODZINA
Każdemu, po osiągnięciu wieku wymaganego do zawarcia związku małżeńskiego, przysługuje prawo do swobodnego wyboru partnera i założenia rodziny. Craigmillar otacza szczególną ochroną małżeństwo i rodzinę.
Artykuł 23
GWARANCJA RZETELNEGO POSTĘPOWANIA SĄDOWEGO
Nikt nie może zostać pozbawiony prawa do rzetelnego, jawnego oraz szybkiego postępowania, przeprowadzonego przed odpowiednim, bezstronnym oraz niezawisłym Sędzią. Obecność na rozprawie gawiedzi przekazu może zostać ograniczona, gdy przemawia za tym ochrona porządku publicznego lub względy inne tj. bezpieczeństwo państwa, ochrona dóbr osobistych lub słuszny interes stron postępowania.
Artykuł 24
CZASOWE OGRANICZENIA PRAW
W drodze ustawy można czasowo ograniczyć wykonywanie niektórych praw obywateli w przypadku szczególnym, określanym przez Sędziego.
CZĘŚĆ OGÓLNA KODEKSU PRAW I KAR
Rozdział I
Zasady odpowiedzialności karnej
Art. 1.
§ 1. Odpowiedzialności i karze podlega ten tylko, kto popełnia czyn zabroniony pod groźbą kary przez Księgę
§ 2. Nie popełnia przestępstwa sprawca czynu zabronionego, jeżeli nie można mu przypisać winy w czasie czynu.
Art. 2.
Kary oraz inne środki przewidziane w tym kodeksie stosuje się z uwzględnieniem zasad zapobiegania zbrodniom, w szczególności z poszanowaniem godności krasnoludów i niekrasnoludów.
Art. 3.
Karę stosuje się do sprawcy, który popełnił czyn zabroniony na terytorium miasta Craigmillar, jak również na statku wodnym należącym do miasta, chyba że umowa z kapitanem, stanowi inaczej.
Art. 4
§ 1. Czyn zabroniony uważa się za popełniony w czasie, w którym sprawca działał lub zaniechał działania, do którego był obowiązany.
§ 2. Czyn zabroniony uważa się za popełniony w miejscu, w którym sprawca działał lub zaniechał działania, do którego był obowiązany, albo gdzie skutek stanowiący znamię czynu zabronionego nastąpił lub według zamiaru sprawcy miał nastąpić.
Art. 5
§ 1. Przestępstwo jest zbrodnią albo występkiem.
§ 2. Zbrodnią jest czyn zabroniony zagrożony karą pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 3 albo karą cięższą
§ 3. Występkiem jest czyn zabroniony zagrożony grzywną powyżej 30 stawek dziennych, karą ograniczenia wolności albo karą pozbawienia wolności przekraczającą miesiąc.
Art. 6.
Zbrodnię można popełnić tylko umyślnie; występek można popełnić także nieumyślnie lub pod wpływem działania istot nadnaturalnych, zawsze zgodnie z postanowieniem Sędziego i udowadniając ten fakt na swoją stronę
Art. . § 1. Czyn zabroniony popełniony jest umyślnie, jeżeli sprawca ma zamiar jego popełnienia, to jest chce go popełnić albo przewidując możliwość jego popełnienia, na to się godzi.
§ 2. Czyn zabroniony popełniony jest nieumyślnie, jeżeli sprawca nie mając zamiaru jego popełnienia, popełnia go jednak na skutek niezachowania ostrożności wymaganej w danych okolicznościach, mimo że możliwość popełnienia tego czynu przewidywał albo mógł przewidzieć. Podobnie jest w przypadku opętania przez demony i inne istoty nadnaturalne
§ 3. Sprawca ponosi surowszą odpowiedzialność, którą ustawa uzależnia od określonego następstwa czynu zabronionego, jeżeli następstwo to przewidywał albo mógł przewidzieć.
Art. 7
Na zasadach określonych w niniejszej Księdze odpowiada ten, kto popełnia czyn zabroniony po ukończeniu 12 lat. Osoba ta uważana jest za dorosłą
Art. 8
Jeżeli czyn wyczerpuje znamiona określone w dwóch albo więcej przepisach ustawy karnej, Sędzia skazuje za wszystkie przestępstwa na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów.
Art. 9
§ 1 Odpowiada za usiłowanie, kto w zamiarze popełnienia czynu zabronionego swoim zachowaniem bezpośrednio zmierza do jego dokonania, które jednak nie następuje.
§ 2. Sąd wymierza karę za usiłowanie w granicach zagrożenia przewidzianego dla danego przestępstwa.
§ 3. Kara ta jednak może być wyższa
Art. 10
§ 1. Odpowiada za sprawstwo nie tylko ten, kto wykonuje czyn zabroniony sam albo wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, ale także ten, kto kieruje wykonaniem czynu zabronionego przez inną osobę lub wykorzystując uzależnienie innej osoby od siebie, poleca jej wykonanie takiego czynu.
§ 2. Odpowiada za podżeganie, kto chcąc, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, nakłania ją do tego. Sąd wymierza karę za podżeganie lub pomocnictwo w granicach zagrożenia przewidzianego za sprawstwo.
Art. 11
Nie popełnia przestępstwa, kto w obronie koniecznej odpiera bezpośredni, bezprawny zamach na jakiekolwiek dobro chronione prawem Księgi. Artykuł ten dotyczy przede wszystkim Krasnoludzkiej Żandarmerii
Art. 12
Przestępcą jest, kto dopuszcza się czynu zabronionego w nieświadomości jego bezprawności; jeżeli błąd sprawcy jest nieusprawiedliwiony, Sędzia może zastosować nadzwyczajne zaostrzenie kary.
Art. 13
§ 1. Nie popełnia przestępstwa, kto, z powodu choroby psychicznej, upośledzenia umysłowego lub innego zakłócenia czynności psychicznych, nie mógł w czasie czynu rozpoznać jego znaczenia lub pokierować swoim postępowaniem.
§ 2. W niniejszym wypadku winę ponosi osoba odpowiedzialna za opiekę osoby z § 1
§ 3. Przepisów nie stosuje się, gdy sprawca wprawił się w stan nietrzeźwości lub odurzenia powodujący wyłączenie lub ograniczenie poczytalności, które przewidywał albo mógł przewidzieć.
§ 4 szczególnie jeżeli pił alkohol mocniejszy niż 22%
§ 5 lub napój piwo podobny
Art. 14. Karami są:
1) grzywna,
2) ograniczenie wolności, tj dyby, trójkąt , prace społeczne i inne
3) pozbawienie wolności tj. więzienie lub loch
4) dożywotnie pozbawienie wolności lub śmierć
5) inne kary zależne od winy przestępcy i opinii Sędziego
Art. 15
§ 1. Grzywnę wymierza się w stawkach dziennych, określając liczbę stawek oraz wysokość jednej stawki; jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, najniższa liczba stawek wynosi 10, zaś najwyższa 360.
§ 2. Sędzia może wymierzyć grzywnę także obok kary pozbawienia wolności wymienionej w art. 14 punkt 3.
§ 3. Pieniądze pochodzące z grzywien przeznaczane są na pokrycie kosztów procesu, zaś dziesiąta część wypłacana jest poszkodowanemu jako odszkodowanie
Art. 16.
§ 1. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, kara ograniczenia wolności trwa najkrócej godzinę, najdłużej dożywicie; wymierza się ją w godzinach.
§ 2. W czasie odbywania kary ograniczenia wolności skazany:
1) nie może bez zgody Sędziego zmieniać miejsca stałego pobytu,
2) jest zobowiązany do wykonywania prac społecznych wskazanych przez Sędziego
3) ma obowiązek udzielania wyjaśnień dotyczących przebiegu odbywania kary.
4) ma obowiązek pozostania trzeźwym do końca odbywania kary
§ 5 Jeżeli karą są dyby lub trójkąt ma obowiązek pozostać na miejscu odbywania kary tak długo jak zarządził Sędzia
Art. 17
Wymierzając karę ograniczenia wolności, sąd może oddać skazanego pod dozór Krasnoludziej Żandarmerii .
Art. 18
Kara pozbawienia wolności wymieniona w art. 14 pkt 3 trwa najkrócej dzień, najdłużej dzień krócej niż dożywicie.
Art. 19.
Środkami karnymi są:
1) pozbawienie praw publicznych lub wygnanie z miasta Craigmillar
2) przepadek,
3) obowiązek naprawienia szkody lub nawiązka ,
4) świadczenie pieniężne,
5) podanie wyroku do publicznej wiadomości.
§ 1. Podanie wyroku do publicznej wiadomości stosuje się zawsze
Art.20.
Pozbawienie praw publicznych obejmuje utracenie obywatelstwa miejskiego Miasta Craigmillar i wykreślenie z rejestru miejskiego, jak również utratę posiadanego stopnia wojskowego i powrót do stopnia szeregowego; pozbawienie praw publicznych obejmuje ponadto utratę orderów, odznaczeń i tytułów honorowych oraz utratę zdolności do ich uzyskania w okresie trwania pozbawienia praw.
Art. 21
Sędzia może orzec obowiązek powstrzymania się od przebywania w określonych środowiskach lub miejscach, zakaz kontaktowania się z określonymi osobami lub zakaz opuszczania określonego miejsca pobytu bez zgody Namiestnika
Art. 22.
§ 1. Jeżeli Sędzia nie stanowi inaczej, pozbawienie praw publicznych trwa od roku do lat 10
§ 2. Pozbawienie praw publicznych, obowiązek lub zakaz obowiązuje od uprawomocnienia się orzeczenia; okres, na który środek orzeczono, nie biegnie w czasie odbywania kary pozbawienia wolności, chociażby orzeczonej za inne przestępstwo.
Art. 23. § 1. Sąd orzeka przepadek przedmiotów pochodzących bezpośrednio z przestępstwa.
§ 2. Sąd może orzec, a w wypadkach wskazanych w ustawie orzeka, przepadek przedmiotów, które służyły lub były przeznaczone do popełnienia przestępstwa.
§ 3. Jeżeli orzeczenie przepadku określonego w § 1 lub 2 nie jest możliwe, Sędzia może orzec przepadek równowartości przedmiotów pochodzących bezpośrednio z przestępstwa lub przedmiotów, które służyły lub były przeznaczone do popełnienia przestępstwa.
§ 5. Objęte przepadkiem przedmioty przechodzą na własność Namiestnika z chwilą wydania wyroku.
Art. 24. W razie skazania za przestępstwo spowodowania śmierci, ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, naruszenia czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia Sędzia, na własny wniosek lub prokuratora, orzeka obowiązek naprawienia wyrządzonej szkody w całości albo w części.
Art.25. Nawiązkę orzeka się w wysokości do 100.000 Florenów na rzecz pokrzywdzonego lub Namiestnika.
Art. 26 Sędzia orzeka podanie wyroku do publicznej wiadomości w określony sposób, w szczególności ze względu na społeczne oddziaływanie skazania, o ile nie narusza to interesu Sędziego lub Namiestnika.
Art. 27. Sędzia, uznając za celowe orzeczenie pozbawienia lub ograniczenia praw rodzicielskich lub opiekuńczych w razie popełnienia przestępstwa na szkodę.
Art.28. § 1. Sędzia wymierza karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych przez własne sumienie, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
§ 2. Wymierzając karę, Sędzia uwzględnia w szczególności motywację i sposób zachowania się sprawcy, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie się po jego popełnieniu, a zwłaszcza staranie o naprawienie szkody lub zadośćuczynienie w innej formie społecznemu poczuciu sprawiedliwości, a także zachowanie się pokrzywdzonego.
§ 3. Wymierzając karę Sędzia bierze także pod uwagę pozytywne wyniki przeprowadzonej mediacji pomiędzy pokrzywdzonym a sprawcą albo ugodę pomiędzy nimi osiągniętą w postępowaniu przed właściwym organem.

Art. 29. § 1. Jeżeli zachodzi kilka niezależnych od siebie podstaw do nadzwyczajnego złagodzenia albo obostrzenia kary, Sędzia może tylko jeden raz karę nadzwyczajnie złagodzić biorąc pod uwagę łącznie zbiegające się podstawy łagodzenia.
§ 2. Jeżeli zbiegają się podstawy zwyczajnego obostrzenia, Sędzia może zastosować nadzwyczajne obostrzenie kary więcej niż jeden raz.

Art. 30. § 1. Jeżeli przewiduje się możliwość wyboru rodzaju kary, Sędzia orzeka karę pozbawienia wolności lub inną bez warunkowego zawieszenia jej wykonania tylko wtedy, gdy inna kara lub środek karny nie może spełnić celów kary.
§ 2. Grzywny nie orzeka się, jeżeli dochody sprawcy, jego stosunki majątkowe lub możliwości zarobkowe uzasadniają przekonanie, że sprawca grzywny nie uiści i nie będzie jej można ściągnąć w drodze egzekucji. Wtedy też przestępcę skazuje się na kary aż do odpracowania grzywny.
§ 3. Jeżeli przestępstwo jest zagrożone karą pozbawienia wolności nie przekraczającą 5 lat, sąd może orzec zamiast kary pozbawienia wolności grzywnę albo karę ograniczenia wolności, w szczególności jeżeli orzeka równocześnie kary cielesne na przestępcy.

Art. 31. Sędzia może odstąpić od wymierzenia kary w wypadkach przewidzianych w Księdze oraz w wypadku określonym w Art. 32 , zwłaszcza gdy rola sprawcy w popełnieniu przestępstwa była podrzędna, a przekazane informacje przyczyniły się do zapobieżenia popełnieniu innego przestępstwa.
§ 2. Odstępując od wymierzenia kary, Sędzia może również odstąpić od wymierzenia środka karnego, chociażby jego orzeczenie było obowiązkowe.
Art.32. (Uchylony)

Art. 33. § 1 Orzekając karę pozbawienia wolności, Sędzia może określić rodzaj i typ zakładu karnego, w którym skazany ma odbywać karę, a także orzec system terapeutyczny jej wykonania.
§ 2. Sędzia może wybrać spośród dostępnych i wolnych lochów.

Art. 34. § 1. Jeżeli sprawca skazany za przestępstwo umyślne na karę pozbawienia wolności popełnia w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary umyślne przestępstwo podobne do przestępstwa, za które był już skazany, Sędzia może wymierzyć karę przewidzianą za przypisane sprawcy przestępstwo w wysokości do górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę.
§ 2. Nie dotyczy to zbrodni.

Art. 35. § 1. Sędzia nie może warunkowo umorzyć postępowania karnego, chyba, że w przypadku określonym w art. 35 § 2
§2. (Uchylony)

Art. 36. Jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw Sędzia orzeka karę łączną, biorąc za podstawę kary z osobna wymierzone za zbiegające się przestępstwa.

Art. 37. § 1. Sąd wymierza karę łączną w granicach najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy.
§ 2. Wymierzając karę łączną grzywny, Sędzia dubluje wysokość stawki dziennej.
§ 3. Wymierzając karę łączną ograniczenia wolności, Sędzia dubluje wymiar czasu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne albo wysokość potrąceń.

Art.38. W razie skazania za zbiegające się przestępstwa na kary pozbawienia wolności i ograniczenia wolności Sędzia wymierza karę łączną pozbawienia wolności, przyjmując, że miesiąc ograniczenia wolności równa się 25 dniom pozbawienia wolności.

Art. 39. § 1. Środki karne i środki zabezpieczające oraz dozór stosuje się, chociażby je orzeczono tylko co do jednego ze zbiegających się przestępstw.
§ 2. W razie orzeczenia za zbiegające się przestępstwa pozbawienia praw publicznych lub zakazów tego samego rodzaju, Sędzia stosuje przepisy o karze łącznej.

Art.40. Wydaniu wyroku łącznego nie stoi na przeszkodzie, że poszczególne kary wymierzone za należące do ciągu przestępstw lub zbiegające się przestępstwa zostały już w całości albo w części wykonane.

Art. 41. Sędzia może orzec przewidziany w tym rozdziale środek zabezpieczający związany z umieszczeniem w osobnym lochu tylko wtedy, gdy jest to niezbędne, aby zapobiec ponownemu popełnieniu przez sprawcę czynu zabronionego związanego z jego chorobą psychiczną, upośledzeniem umysłowym lub uzależnieniem od alkoholu.

Art. 42.. Jeżeli sprawca, w stanie niepoczytalności popełnił czyn zabroniony o znacznej społecznej szkodliwości i zachodzi wysokie prawdopodobieństwo, że popełni taki czyn ponownie, Sędzia orzeka umieszczenie sprawcy w odpowiednim lochu.

Część III. Przestępstwa
Art. 1. § 1. Kto zabija krasnoluda lub niekrasnoluda, podlega karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy od 25 lat pozbawienia wolności albo karze Śmierci.
§ 2. Kto zabija człowieka:
1) ze szczególnym okrucieństwem,
2) w związku z wzięciem zakładnika, zgwałceniem albo rozbojem,
podlega karze Śmierci

Art. 2.. Kto zabija krasnoluda lub niekrasnoluda na jego żądanie i pod wpływem współczucia dla niego, podlega karze chłosty lub trójkąta.

Art. 3. Kto namową lub przez udzielenie pomocy doprowadza krasnoluda lub niekrasnoluda do targnięcia się na własne życie, podlega karze dożywotniego pozbawienia wolności.
§ 1. Kary nie stosuje się w przypadku goblinów.

Art. 4. Kto nieumyślnie powoduje śmierć krasnoluda lub niekrasnoluda, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5 z codzienną chłostą.

Art. 5. § 1. Kto powoduje ciężki uszczerbek na zdrowiu krasnoluda lub niekrasnoluda:
( pozbawienia człowieka wzroku, słuchu, mowy, zdolności płodzenia) ten zmuszony jest zapłacić zadośćuczynienie poszkodowanemu lub grzywnę miastu Craigmillar.
§ 2. Gdy natomiast przestępca nie posiada odpowiedniej sumy ustalanej przez Sędziego zmuszony jest odpracować społecznie swój czyn.
§ 3. W takim przypadku grzywnę dubluje się.

Art. 6. § 1. Kto bierze udział w bójce lub pobiciu, w którym naraża się człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienie skutku określonego w Art. 5 § 1 lub karze chłosty.

Art. 7.. Kto sprowadza zdarzenie, które zagraża życiu lub zdrowiu wielu krasnoludów lub niekrasnoludów albo mieniu miasta Craigmillar w wielkich rozmiarach, mające postać pożaru; bądź zawalenia się budowli, zalewu albo obsunięcia się ziemi, skał lub śniegu; ataku nieumartych lub demonów i fearie; bądź innym zdarzeniom zagrażającym ludności Craigmillar zostaje poddany karze konfiskaty majątku i dożywotniej pracy społecznej.

Art. 8. § 1. Kto sprowadza niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia wielu krasnoludów lub niekrasnoludów albo dla mienia miasta Craigmillar w wielkich rozmiarach powodując szerzenie się choroby zakaźnej albo zarazy wyrabiając lub wprowadzając do obrotu szkodliwe dla zdrowia substancje tj. narkotyki; lub żywność nie odpowiadające obowiązującym warunkom jakości; powodując uszkodzenie lub unieruchomienie studni wodonośnej; bądź zdarzeniom zagrażającym ludności Craigmillar podlega karze Śmierci lub dożywotniego pozbawienia wolności.
§ 2. Karę określa Sędzia

Art. 9.. Kto, stosując podstęp lub inne zabiegi przestępcze przejmuje kontrolę nad statkiem wodnym lub obiektem portu w Craigmillar, podlega karze lochu lub więzienia na okres nie krótszy niż 3 lata.

Art. 10. Kto uzbraja lub przysposabia statek morski przeznaczony do dokonania na porcie Craigmillar rabunku lub na takim statku przyjmuje służbę, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 17.

Art. 11. § 1. Kto, bez wymaganego zezwolenia lub wbrew jego warunkom, wyrabia, przetwarza, gromadzi, posiada, posługuje się lub handluje nielegalnie nieraz rejestrowanym dobrem podlega karze grzywny w wysokości pięciokrotnej wartości owego nielegalnego dobra.
§2. Kto, bez wymaganego zezwolenia lub wbrew jego warunkom, wyrabia, przetwarza, gromadzi, posiada, posługuje się narkotykami podlega karze grzywny, chłosty aż do utraty przytomności i lochu od lat 5 wzwyż, aż do dożywocia.

Art. 12. § 1. Kto pozbawia krasnoluda lub niekrasnoluda wolności, podlega karze podwojonego czasu pozbawienia wolności jakie zastosował w stosunku do poszkodowanego.

Art. 13. § 1. Kto grozi innej osobie popełnieniem przestępstwa na jej szkodę lub szkodę osoby najbliższej nie jest to karalne
§ 2. Gdy zaś owa groźba spełni się, grożący jest winny popełnionego czynu.

Art. 14. Kto wdziera się do cudzego domu bądź lokalu, pomieszczenia i miejsca tego nie opuszcza mimo wyproszeń legalnego właściciela, podlega grzywnie.

Art. 15. Kto przemocą, groźbą bezprawną lub podstępem doprowadza kobietę krasnoludzką lub niekrasnoludzką do obcowania płciowego, podlega karze kastracji, grzywny na rzecz poszkodowanej.

Art. 16. § 1. Kto, przemocą lub groźbą doprowadza inną osobę do uprawiania aktu kurestwa, podlega karze ograniczenie wolności, tj dyby, trójkąt , prace społeczne i inne
§ 2. Karę tą określa Sędzia

Art. 17. Kto zawiera małżeństwo, pomimo że pozostaje w związku małżeńskim, podlega grzywnie oraz karze ograniczenia wolności w dybach na okres w jakim znajdował się w kolejnym, nielegalnym związku małżeńskim.

Art. 18. § 1. Kto znieważa innego krasnoluda lub niekrasnoluda w jego lub jej obecności albo choćby pod jej nieobecność, lecz publicznie lub w zamiarze, aby zniewaga do osoby tej dotarła, podlega grzywnie albo karze ograniczenia wolności i chłosty
§ 2. Kto bezpodstawnie i bez dowodów wzywa krasnoluda lub niekrasnoluda przed oblicze Sędziego podlega takiej samej karze jak w Art.18 § 1

Art. 19. § 1. Kto narusza nietykalność cielesną funkcjonariusza publicznego tj. Członków Wspólnego Zgromadzenia Craigmillar lub Krasnoludzka Żandarmerię podlega grzywnie oraz wygnaniu z Craigmillar.
§ 2. W niektórych przypadkach można orzec przepadek na rzecz Namiestnika
§ 3 Jeżeli podczas ataku osoba funkcjonariusza publicznego ucierpi trwale lub straci życie kary naeży zaostrzyć, aż do kary Śmierci

Art. 20. § 1. Kto przemocą lub groźbą bezprawną wywiera wpływ na czynności urzędowe Sędziego lub Wspólnego Zgromadzenia Craigmillar podlega karze pozbawienia wolności do lat 3 lub ograniczenia wolności do 6. Stosuje się wtedy także grzywnę.

Art. 21. § 1. Kto Krasnoludzkiej Żandarmerii przeszkadzać będzie podczas czynności wykonywanych za pisemnym nakazem Namiestnika, podlega karze ograniczenia wolności do 3 dni.

Art. 22. § 1. Kto znieważa funkcjonariusza publicznego podlega karze ograniczenia wolności do 5 dni.
§ 2. Miano „Brodaci Chłopcy” nie jest obraźliwe

Art. 23. Kto, podając się za funkcjonariusza publicznego albo wykonuje czynność związaną z jego funkcją, podlega karze ograniczenia wolności w dybach lub trójkącie.

Art. 24. § 1. Kto, w związku z pełnieniem funkcji publicznej, przyjmuje korzyść majątkową lub osobistą albo jej obietnicę lub takiej korzyści żąda, podlega karze chłosty.
§ 2. Osoba proponująca korzyść majątkową lub osobistą także podlega takiej karze.

Art. 25. § 1 Kto przemocą lub groźbą bezprawną wywiera wpływ na czynności urzędowe Sędziego, podlega karze ograniczenia wolności w dybach lub na trójkącie.
§ 2. Kto, składając zeznanie mające służyć za dowód w postępowaniu sądowym lub zeznaje nieprawdę lub zataja prawdę, podlega karze ograniczenia wolności w dybach lub na trójkącie.
§ 3. Kto, przez tworzenie fałszywych dowodów lub inne podstępne zabiegi, kieruje przeciwko określonej osobie ściganie o przestępstwo, podlega karze ograniczenia wolności w dybach lub na trójkącie.
§ 4. Kto to utrudnia lub udaremnia postępowanie karne, pomagając sprawcy przestępstwa uniknąć odpowiedzialności karnej, w szczególności kto sprawcę ukrywa, zaciera ślady przestępstwa podlega karze ograniczenia wolności.

Art. 26. § 1. Kto uprawia handel krasnoludami lub niekrasnoludami nawet za ich zgodą, podlega karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 3.

Art. 27. § 1. Kto publicznie nawołuje do popełnienia występku lub przestępstwa podlega karze ograniczenia wolności.
§ 2. Kto publicznie nawołuje do popełnienia zbrodni, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

Art. 28. Kto publicznie znieważa krasnoludów w szczególności funkcjonariuszy publicznych podlega karze grzywny.

Art. 29. § 1 Kto bierze udział w zorganizowanej grupie albo związku mającym na celu popełnianie przestępstw podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.
§ 2. Podlega mniejszej karze za przestępstwo określone w Art. 29, kto dobrowolnie odstąpił od udziału w grupie albo związku i ujawnił przed Krasnoludzką Żandarmerią wszystkie istotne okoliczności popełnionego czynu lub zapobiegł popełnieniu zamierzonego przestępstwa.

Art. 30. Kto ujawnia lub wbrew Craigmillar wykorzystuje informacje stanowiące tajemnicę urzędniczą lub wojskową, podlega karze ograniczenia wolności w dybach lub na trójkącie.

Art. 31. § 1. Kto, w celu użycia za autentyczny, podrabia lub przerabia dokument lub takiego dokumentu jako autentycznego używa, podlega karze ograniczenia wolności w dybach lub na trójkącie
§ 2 Takiej samej karze podlega ten, który złoży swój podpis jako podpis innej osoby

Art. 32. Kto wyłudza poświadczenie nieprawdy przez podstępne wprowadzenie w błąd funkcjonariusza publicznego lub samemu świadczy nieprawdę podlega karze grzywny bądź ograniczenia wolności na dybach lub w trójkącie.

Art. 33. § 1. Kto zabiera w celu przywłaszczenia cudzą rzecz, podlega karze pozbawienia wolności od dnia do dożywicia w zależności od wartości przedmiotu.
§ 2 Wartość przedmiotu określa Sędzia
§ 3. W wypadku mniejszej wagi, sprawca podlega grzywnie, w wysokości dublu wartości przedmiotu.

Art. 34. § 1. Kto kradnie z włamaniem, podlega karze pozbawienia wolności od roku do dożywicia w zależności od wartości przedmiotu.
§ 2 Wartość przedmiotu określa Sędzia
§ 3. W wypadku mniejszej wagi, sprawca podlega grzywnie, w wysokości dublu wartości przedmiotu.
§ 4. Oraz kosztów naprawy wyłamanych drzwi, bądź okien.

Art. 35. § 1. Kto kradnie, używając przemocy wobec osoby podlega karze pozbawienia wolności od lat dnia do dożywocia w zależności od wartości przedmiotu i użytej przemocy, oraz grzywny na rzecz osoby pokrzywdzonej.

Art. 36. § 1. Kto cudzą rzecz niszczy lub uszkadza, podlega karze pozbawienia wolności od dnia do dozywocia w zależności od wartości przedmiotu.
§ 2. W wypadku mniejszej wagi, sprawca podlega grzywnie, w wysokości dublu wartości przedmiotu.
§ 3. Kufle z szynku nie mają dostatecznie dużej wartości, by oskarżać o ich uszkadzanie.

Art. 37. Kto wie, że przedmioty przezeń kupowanę pochodzą z kradzieży, a nie zgłosi tego Krasnoludzkiej Żandarmerii, sądzony jest jako złodziej.

Art. 38. § 1. Kto, w celu uzyskania dla siebie lub kredytu lub pożyczki bankowej, przedkłada fałszywe lub stwierdzające nieprawdę dokumenty podlega karze ograniczenia wolności na dybach lub trójkącie od dnia do roku.
§ 2. Kto nie spłaca takiej pożyczki lub kredytu podlega karze grzywny w wysokości dublu wartości kwoty pożyczki lub kredytu
§ 3. Kogo zaś nie stać na spłatę kredytu odpracować musi jego wartość w pracach społecznych, bądź znaleźć inną osobę, która za niego odpracuje tą samą wartość

Art. 39. § 1. Kto podrabia albo przerabia pieniądz, inny środek płatniczy albo dokument uprawniający do otrzymania sumy pieniężnej podlega karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 5, aż do dożywocia.
§ 2. Kto taki pieniądz puszcza w obieg albo go w takim celu przyjmuje, przechowuje, przewozi, przenosi, przesyła albo pomaga do jego zbycia lub ukrycia, podlega karze pozbawienia wolności nie którcej niż lat 10, aż do dożywocia.
§ 3 Kto puszcza w obieg podrobiony albo przerobiony pieniądz, który sam otrzymał jako prawdziwy, podlega grzywnie.

Art. 40. Kto, w dokumentacji związanej z obrotem papierami wartościowymi, rozpowszechnia nieprawdziwe informacje podlega karze ograniczenia wolności w dybach lub na trójkącie od dnia do roku.

Art. 41. § 1. Kto, w celu użycia lub puszczenia w obieg, podrabia albo przerabia urzędowy znak albo ze znaku takiego usuwa oznakę podlega karze ograniczenia wolności w dybach lub na trójkącie do roku.
§ 2 Kto, w celu użycia w obrocie gospodarczym, podrabia albo przerabia znak urzędowy, mający stwierdzić upoważnienie podlega takiej samej karze

Art. 42. Wszystkie rzeczy podrobione, lub zawierające nieautentyczny podpis lub pieczęć a także inne znaki nieprawdziwości ulegają spaleniu na oczach fałszerzy.

Art. 43. Nie popełnia przestępstwa Krasnoludzki Żandarm, który dopuszcza się czynu zabronionego będącego wykonaniem bezpośredniego rozkazu Namiestnika, bądź Sędziego.

Art. 44. § 1. Karą stosowaną wobec Żandarmerii jest pozbawienie stopnia, pozbawienie wolności, aż do kary śmierci.
§ 2 Kary te stosowane są tylko wtedy, gdy Żandarm samemu i bez niczyjej pomocy popełnił przestępstwo.
§ 3. Odbywając karę pozbawienia wolności Żandarm nie otrzymuje żołdu

txt. Rotek