Elfy

Historia elfów sięga ponoć czasów gdy na niebie zapalały się pierwsze gwiazdy. Ich państwa wyszły w większości obronną ręką z ostatniego kataklizmu zakończonego Upadkiem Bogów [patrz Kataklizm] a lud ten jest obecnie, obok krasnoludów, jedną z głównych ras dominujących ekonomicznie, militarnie i politycznie.

Z wyglądu elfy podobne są do ludzi, jednak odróżnia je brak zarostu, harmonijna, szczupła budowa ciała i uszy o lekko szpiczastej małżowinie. Cenią sobie piękno, dbając zarówno o estetykę swego wyglądu, języka oraz miejsc które zamieszkują. Nie gardzą innymi rasami, jednak uważają swoją kulturę i tradycję za najlepsze z możliwych, dla tego trzymają się raczej własnych wzorców, nie próbując narzucać ich innym. Nie oddają czci żadnym bogom, siłom natury ani żadnym innym bytom, choć uznają ich istnienie. Nie są złe ani dobre. Cenią swe słowo i przyjaźń wobec tych, którzy zasłużyli sobie na ich zaufanie, a choć gardzą okrucieństwem to swym wrogom nie okazują zazwyczaj litości.

Mieszkańcy elfich domen różnią się nieco między sobą podejściem do innych ras, dzielą jednak ten sam język, kulturę, modę i większość obyczajów, uznając jednocześnie inne elfy za swych krewniaków.

Obecnie rasa ta zamieszkuje trzy krainy: zaprawione w bojach, nieustępliwe królestwo Taur-nu-Wath (Las Okryty Cieniem), przychylne ludziom lecz borykające się obecnie z plagą Zieleni królestwo Minhiriath (Między Rzekami) oraz relatywnie młode księstwo Lith Bretilion (Pogorzelisko Brzóz), toczące od kilku wieków bezlitosną wojnę z ludzką rasą.